LYRIC FOR SALE

By Lena Mazanowska

Nie poddawaj się, jeszcze nie teraz;
nie rzucaj najsłabszej karty na stół.
Ty masz przed sobą całe życie,
lub chociaż ćwierć, choćby pół.
Poczekaj jeszcze, statek płynie.
Zabierze cię daleko stąd.
Wiem, bardzo ciężko się dryfuje,
lecz zaraz ląd, za chwilkę ląd.

Jutro znowu ciebie zawoła:
chodź, dam ci bukiet nowych szans!
Jeszcze nie przyszła wiosna wprawdzie,
lecz zostań tu, jeszcze nie czas.

Nie ty jeden dziś jesteś na skraju.
Nie tylko ty patrzysz teraz w przepaść.
Nie tylko ty nie wiesz, dokąd iść.
Ktoś inny też wciąż czeka,
aż wiosna przyjdzie, świt się zbudzi,
przegoni mrok drobny gest.
Wiem, bardzo ciężko tu się żyje,
lecz tak już jest, tak czasem jest.

Chodź, powiem ci, póki mnie słuchasz:
gdy zdecydujesz, że już dość,
przypomnij sobie jak niebo wygląda,
zawsze coś, zawsze coś.

Jutro znowu ciebie zawoła:
chodź, dam ci bukiet nowych szans!
Jeszcze nie przyszła wiosna wprawdzie,
lecz zostań tu, jeszcze nie czas.

Ludzie, którym wszystko zabrano,
spójrz, nawet oni nie mają dość.
W deszczu po dróżce spacerują,
nucąc po cichu: zawsze coś!