Kalp Yazarı

Kıta 1:
Bir eksik var içimde, adını koyamadığım
Kalabalıklar içinde seni aradığım
Ne yapsam geçmiyor bu tuhaf boşluk
Sanki dünya var ama… sen yoksun
Kıta 2:
Dokunsam da yetmiyor, baksam da az
Bu kalp seninle bile hâlâ biraz
Yarım kalmış gibi her mutluluk
Sanki tamamım ama… yine bozuk
Nakarat:
Seni sevmek bile yetmiyor bana…
Kalbim sana doymayı bilmiyor.
Ne kadar sevsem eksik kalıyor,
İçim hep sana doğru gidiyor…
Seni sevmek bile yetmiyor bana…
Az geliyor dünya, yetmiyor bana.
Sen varsın ama yetmiyor bana,
Ben sana sığamıyorum…
Köprü:
Git desen gidemem…
Kalbim sende kilitli zaten.
Sevme desen sevemem…
Ben senden önce yoktum zaten…

Biz sadece âşık değiliz…
birbirine karışmış iki ruhuz.
Aşkın en saf hâli sensin,
benim en gerçek yerim.
Hayatımın aşkını buldum
ve anladım…
benim cennetim sensin.
Sen ve ben…
kaderin mühürlediği iki kalp gibi,
ayrı düşsek bile
aynı yerde atan.
Senin yanında
mutluluk çoğalıyor,
ben değişiyorum…
ve her defasında
kendimi sana ait bir yerde buluyorum.